امروز دوشنبه، ۱۸ آذر ۱۳۹۸

شرکت پیشگامان توسعه پرواز

  • آموزش خلبانی شخصی
  • پروازهای تفریحی
  • خدمات هوانوردی

کاربرد روانشناسی در سفرهای هوایی

images8UEEZHLV

کاربرد روانشناسی در سفرهای هوایی
حدود ۱۰۰ سال پیش یعنی سال ۱۹۰۳، براداران رایت، پروازی را آغاز کردند که هم اکنون به عنوان صنعت حمل و نقل هوایی جهان از آن نام برده می شود. در حال حاضر، حمل و نقل هوایی، سالانه ۲ میلیارد مسافر را جابجا می کند. با توجه به چنین حجم بالایی از جابجایی، به نظر می رسد که مباحث روانشناختی از جایگاه مهمی در شناخت و فهم چگونگی رفتار مسافران و کارکنان شرکت های هواپیمایی برخوردار باشد. البته در کنار این موضوع عوامل دیگری همچون ایمنی، کارایی و آسایش نیز از جمله مواردی است که مشتریان و مدیران یک شرکت هواپیمایی به دنبال آن هستند. در این مطلب سعی داریم با رویکرد روانشناختی به رفتارهای مشتریان شرکت های هواپیمایی (مسافران) بپردازیم.

روانشناسی پرواز و هوانوردی
در زمان جنگ جهانی دوم، جهت انتخاب خلبان، علم روانشناختی به کمک صنعت هوایی آمد. از آن زمان به بعد این علم در بخش های مختلف کارایی بسیار مطلوبی داشته است. روانشناسان در بخش هوایی، مسائل مربوط به مسافران، به خصوص عواملی که بر بهداشت روانی آنها تأثیر گذار است و راه های بهبود و مداوای آنان را مد نظر قرار می دهند، همچنین تأثیر پرواز زدگی و راه های خنثی کردن آن را برای مسافران و گروه پرواز انجام می دهند. آنها می دانند که پروازهای طولانی مدت می تواند بر چگونگی رفتار افراد تحت عنوان یک اختلال بهداشت روانی تأثیرگذار باشد. برخی از مسافران در معرض ریسک بیماری های روانپزشکی نظیر غربت زدگی (homesick illness) قرار می گیرند.
از دیگر حوزه های مهم و مورد علاقه روانشناسان، موضوع ترس از پرواز، رفتارهای روانشناختی مرتبط با آن، کمک به مسافر برای کنترل هیجانات و احساسات این پدیده، کمک به کارکنان شرکت های هواپیمایی برای مدیریت کردن مسائل مرتبط با صنعت به منظور کاهش استرس، افزایش عملکرد و ضریب ایمنی بهتر پرواز و در نهایت، مشاوره و کمک برای انتخاب خدمه پرواز است. همچنین، روانشناسان به مدیران ارشد شرکت های هواپیمایی در اتخاذ تصمیم گیری های دقیق تر، مسائل مربوط به گروه های پرواز، تیم های کاری، نحوه بهتر تخصیص منابع، یاری می رسانند. این مهارت هم اکنون به عنوان تیم های مراقبت بهداشتی به کار گرفته شده اند. علاوه بر این روانشناسان در مشاوره به بازماندگان بعد از حوادث هوایی، اعضای خانواده های خدمه پرواز، پیگیری مسائل خدماتی کارکنان مرتبط با حوادث هوایی نیز کمک می کنند.

رفتار مخرب مسافر
برای بررسی رفتار مخرب مسافران، می بایست نحوه آموزش و چگونگی برخورد خدمه پرواز و خلبان با مسافران پرواز را مورد بررسی قرار داد. تنها بخش کوچکی از رفتارهای مخرب مسافران، با شخصیت یا جنبه های روحی روانی آنها مرتبط است. در واقع، بیشتر این رفتارها از شرایط محیطی به وجود آمده برای آنان نشأت می گیرد. رفتار مخرب مسافر می تواند شامل سرپیچی از دستورالعمل های خدمه پرواز، دخالت در وظایف آنان، کشیدن سیگار (در محل های ممنوع)، مصرف الکل، توهین های شفاهی و در نهایت، درگیری های فیزیکی باشد.
تفاهم نامه توکیو در سال ۱۹۶۳ چارچوب های خاصی را در این خصوص برای مسافران هوایی پیش بینی کرده است. در این تفاهم نامه به مسائلی از قبیل حفظ نظم و انضباط در هواپیما، احتراز از تهدید یا استفاده از کلمات رکیک به خدمه پرواز و همچنین، بر احتراز از دخالت در انجام وظایف خدمه پرواز تأکید شد.